Sao Miguel | de laatste dagen

Woensdag

Rens gaat nog een keer surfen. Het regent, beetje jammer als je vanaf het strand toekijkt. Maar de strandwacht is er zo vroeg nog niet, dus schuilen in zijn hut. De rest van de dag houdt de regen aan en hebben we een goede reden om de Olympische Spelen te volgen. ‘s Avonds klaart het op en wandelen we naar het restaurant van de coöperatie van de boeren om nog eens een immense biefstuk te eten. Heerlijk, flesje wijn erbij. En natuurlijk een zoet dessert. 

Donderdag

We gaan weer naar het strand. Praia dos Moinhos. Beachbar aan de rand, maar wij checken bij de strandwacht eerst de condities. Goed te doen. Wel opletten waar we het water in gaan, want vanwege het lage tij komen zijn er wat rotsen boven water. Bij zijn collega’s 100 meter verderop is het relaxter. Het strand loopt in de branding snel af. Daardoor hoge krachtige golven. En als je dan omgaat beland je in een soort van centrifuge waarbij het lavazand als scrub dient. Hoezo goed te doen? Ilse probeert het even maar gaat snel naar een muurtje in de schaduw en verplaatst later naar de beachbar. Rens blijft volle bak de golven trotseren, terwijl René regelmatig het water uitgaat om bij te komen. Met gemak wint dit strand het van het golfslagbad in de Eemhof. Terug naar huis stoppen we nog bij de theeplantage en zien we onderweg een kerkje met twee rode torens, echt afwijkend van alle andere witte kerken met zwarte lavastenen. Vanuit de auto zien we dat er centraal boven het eiland bijna geen bewolking hangt. Zou Lagoa do Fogo dan toch te zien zijn? Voor de zekerheid checken we webcam. Inderdaad goed zicht. We douchen en kleden ons om, stappen weer in de auto en rijden via de haarspeldbochten de vulkaan op. Overdag mag dat niet, dan moet je met een pendelbus. ‘s Avonds is de drukte minder en is er wel genoeg ruimte op de weg. We zijn niet alleen, maar toch genieten we van het uitzicht. Op het meer en 360gr rondom over Sao Miguel. Daarna rijden we naar Ribeira Grande. We gaan terug naar het pleintje waar we al eerder aten maar kiezen nu voor de pizzatent. Lekker. Als we terugrijden zien we veel mensen lopen naar een muziekfestival. Auto’s staan op flinke afstand geparkeerd. Gelukkig kunnen we onze route rijden, want de politie heeft veel wegen afgezet. 

Vrijdag

Het thema van de laatste dag is inpakken en Olympische Spelen kijken. Het avondeten doen we bij een grillbar. Een flinke hoeveelheid vlees met patat kost €12. De mannen weten er raad mee. Ilse kiest voor een verse vis. Dagprijs €20. Maar als we willen afrekenen vinden we de eindprijs wel hoog. De ober komt erbij en schrijft de prijzen uit, krijgt op zijn kop dat de vis €30 moest zijn. Met tegenzin compenseert de bazin die €10. En ergens houden we het gevoel dat we zelfs met de €20 bekocht zijn. Maar de vis was wel lekker. 

Zaterdag

De wekker gaat al voor 5:00 af. Dan hebben we nog even tijd om te douchen voordat we naar het vliegveld rijden. Helaas blijkt er geen water uit de kraan te komen. We wassen ons met wat bruiswater en spuiten een extra luchtje op. Naar het vliegveld is ongeveer 20 minuten rijden. Auto inleveren gaat soepel. Bij de incheckbalie staat een ontzettende rij. Althans voor de vlucht naar Boston en naar Parijs. We kunnen alle mensen voorbij lopen want de rij voor Lissabon is er zo goed als niet. Min of meer volgens schema vliegen we naar Nederland. Nadat we de bagage hebben kunnen we direct de trein nemen. In Hilversum op het station weer echt goede patat gegeten. De rugzakken leggen we in de woonkamer en zoeken we ruimen we zondag op. Nog even tv kijken en naar bed. 

Het was heerlijk op de Azoren.